FERDA NAYMAN

Ömür boyu dürüst oldum

Herşey helal olsun dedim 

Arayıp doğruyu buldum 

Ben ne zaman haram yedim 

Umman -ı deryaya daldım

Yaşanandan bir ders aldım 

Kaç defa çaresiz kaldım 

Ben ne zanan aman dedim

Sürsün gitsin davam dediim

Bozulmasın havam dedim 

Her şekilde devam dedim 

Ben ne zaman tamam dedim

Sevgi ile sana geldim

Can deyip de cana verdim

Hep barıştan yana idim

Ben ne zaman vuram dedim

Ferdaliyim yazan çizen

Arada sırada gezen

Olmadım hiç oyun bozan

Ben ne zaman duram dedim

Ferda Nayman

Güne gölge değdi akşam göründü

Saatler geceye varmak üzere

Seven gönüll hasretlere büründü

Vedalar kederi sarmak üzere

Saatin atında zamanın teri

Dört nala gidiyor dönmüyor geri

Ayrılık baltası temiz hisleri

Paramparça edip yarmak üzere

Beklenen çiçekler açmıyor dalda 

Gözler esir olmuş bakıyor  yolda

Hep bir telaş mevcut seven her kulda 

Vuslatın harcını karmak üzere

Bir ışık hızıyla geçiyor aylar 

Sevda türküsünde yükselir vahlar

Stresle hüzünle gerilir yaylar 

Oklar ayrılığı vurmak üzere

Ferdaliyim, çile ne yana baksam 

Yâre kavuşamam su olup aksam 

Desem ki başıma aşk tacı taksam

Felek neden diye sormak üzere

Su gönlümü aşkla verip 

Yanında mutlu olduğum 

Yüreğine sevgi serip 

Sensin benim aşk bulduğum

Seni sevdim yürek coştu

Gönul mutluluğa koştu 

Senin ile her şey hoştu 

Sensin benim aşk bulduğum

Senden uzak ıradığım 

Olmaz işe yaradığım

Gece  gündüz aradığım 

Sensin benim aşk bulduğum

Kara dediklerim akken 

Derdim ve çilem çokken

Hiç aklımda bile yokken 

Sensin benim aşk bulduğum

Utangaçlığı kaldırıp 

Duygularıma aldırıp

Sevgi kepçemi daldırıp

Sensin benim aşk bulduğum

  FERDA NAYMAN

Bugün ruhumun kepenklerini indirdim ve orada biriktirdiğim lüzumsuz her şeyi isteyerek de olsa istemeyerek de olsa atmaya karar verdim. Dostukla saklambaç oynar gibi oynayan bazı insanların geride bıraktığı sahte dostluk kalıntılarını ruhumun temelinden silip atmak istiyorum.

Çünkü artık hayal kırıklıklarının, pişmanlıkların, ihanetin, vefasızlığın ve onca acının kirlettiği kalbimin odasını dezenfekte etmek şart oldu. Silinmesi çok zor da olsa akan gözyaşlarının ruhumda bıraktığı izleri iyice silmem gerekiyor. 

Evet bugünden itibaren ruhum temizlik ve tadilat nedeniyle herkese kapalı. 

Artık ruhumun huzura ihtiyacı var.

Unutmayın ruh, temiz, havadar, hoş kokulu tutmanız gereken bir evdir. Gerekli temizliği yaptıktan sonra yeniden düzenlemeniz, yeniden dekore etmeniz gerekiyor. İhtiyacınız olmayan şeyleri attıktan sonra boşalan odanın duvarına bir umut tablosu asıp, yere güzel hayallerden oluşan bir halı serip, pencereye bir inanç perdesi asıp ve odanın ortasındaki masanın üzerine de mis kokulu içi gerçek dostlukla dolu bir sepet koyup bir de tüm odayı sevgiyle aydınlattınız mı; işte o zaman, 

her yerin tertemiz ve ıhlamur koktuğunu göreceksiniz.

Nasıl bir dünyanın içindeyiz biz

Ne gidenler mutlu ne de kalanlar

Sanki bir rüyanın dibindeyiz biz

Ne gerçekler mutlu ne de yalanlar

Kimisi oturmuş içer efkârdan

Kimisi doğruyu gelir inkârdan

Sevenler şikayet ediyor yàrdan

Ne arayan mutlu ne de bulanlar

Zamane insanı saygıyı silmiş

Herkes her konuda uzman, çok bilmiş

Selâm vermek, zahmet haline gelmiş

Ne verenler mutlu ne de alanlar

Karaya ak demek moda bu ara 

Herkes başkasında arıyor kara

Sevgisizlik desen başka bir yara

Ne açanlar mutlu ne de solanlar

Şükürsüz bir hayat yaşıyor kullar 

Sevgi dersi veremiyor okullar

Her zaman hinliğe işler akıllar 

Ne parasız mutlu ne de olanlar

FERDA NAYMAN

Güller sundum sana ben yüreğimin bağından 

Belki de duyguların sesi duyulur diye

Şiire ilham olup gönüllerin dağında

Bir sevdanın uğrunda yola koyulur diye 

Niyetler temiz idi akibet masal oldu

Nice efsane sevda bizlere misâl oldu

Yalan bir randevuya hayâller visâl oldu

Böyle büyük sevdanın içi oyulur diye 

Gönlündeki fırtına yıktı tarumar etti

Hasret dolu yıllarım beni ahuzâr etti

Kuruttu şu ömrümü solmuş lalezâr etti

O kurumuş çiçekler anı sayılır diye

Duygularım kalbime mucizeyi anlattı

Seviyorum feryadı kulağımı çınlattı

Felek sanki ağzıma acı ķahve damlattı

Belki sarhoş yüreğim böyle ayılır diye

Hasretin elindeydi ,derdin hücum borusu 

Ferdayı kemiriyor bu acaba sorusu

Tehdit etti aşkımı ayrılığın korkusu 

Belki de bu sevdaya bir gün kıyılı diye

Gözlerimde güllerden kokulu eski burukluk

Esrik bir tebessüm var küskün dudaklarımda

Bağrımda üşüyor bak soğuksu bir suskunluk..

Bir hasret geziniyor bomboş sokaklarımda

"Kimselerin Bilmediği,SEN" Diye Bir Yanım Var..

Her yerimden fışkıran "yâr" dediğim canım var

Gecemin Düşü gibi hâyâlimde   Ünüm var

Affedilen suçlarım , serbest yasaklarımda

Bir ilanmış mutluluk, padişah fermanında

Dertleri arıtıyor yüreğim dermanın da

Arıyorum umudu hatıra ormanında

Dünlerin içinde kalan yarınlarımda

Nereye gidiyoruz söylesene sevgili

Savruluruz deryada kaderimiz yetkili

Şimdi gönül sarayı sevmek ile ilgili

Bir yazı yayınlıyor sevda satırlarımda

Bu duygu bana özgün

Aşka taşınıyorum 

Yirmi dört saat her gün

Seni düşünüyorum

Duygular yaşıyorken

Yapraklar üzüyorsun 

Güle çiğ düşüyorsun

Seni düşünüyorum

Karalar bağlıyorken

Şiirler çağlıyorken 

Bulutlar ağlıyorken

Seni düşünüyorum

Bir sigara yakıp da

Aşk tacını takıp da

Uzaklara bakıp da

Seni düşünüyorum

Hâyâlimde, hülyamda

Kendi sevgi dünyamda

Gerçeğimde rüyamda 

Seni düsünüyorum

Ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz,

işte o zaman gerçekten büyüyorsunuz.

Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde.

Sizi fark etmediğiniz halde yağmurdan, güneşten koruyormuş meğer o gölge.

Siz de aile kuruyorsunuz, baba oluyorsunuz,

sizin de gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor

ama o gölgeyi çok arıyorsunuz.

Babanız öldüğünde büyüyorsunuz.

Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız,

takdirini alacağınız, akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz,

korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz.

Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık...

Hep sessiz ağlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen, sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık...

Büyüyorsunuz o zaman işte.

Savaşın ortasında komutansız kalmaktır, babasız kalmak.

Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur...!

Seni görür görmez başladı sevda

Aşkı bende taşımak ne kadar güzel

Böyle sevmek için yayılsın moda 

Seni sende yasamak ne kadar güzel

Gönül ocağında ateş yakarak

Ruhun yakasına çiçek takarak 

Ellerini tutup göze bakarak 

Sevgiye ulaşmak ne kadar güzel

Sevmeyen bilemez der ki aşk nerde

Sevgiler tütüyor aşk olan serde 

Gözlerden ırakta tenha bir yerde 

Yâr ile buluşmak ne kadar güzel

Onu özleyip de delicesine

Gönül bahçesinde çiçekçesine 

Yalandan uzakta gerçekçesine 

Hasretle dalaşmak ne kadar güzel

Sevda sokağında ışıklar saçıp

Gönül diyarında aşka yer açıp

Sevda kanadıyla,havaya uçup 

Bulutta dolaşmak ne kadar güzel

Felek tezgâhında oyun bozarak 

Duygu kalemiyle siper kazarak 

Ferdali,adını aşka yazarak

Sevda ile taşmak  ne kadar güzel