FERDA NAYMAN

Bu akşam sana en güzel şiirimi yazmak istedim

İstedimki kalemimden yüreğine insin hislerim

İstiyorum ki.satırlarıma düşsün sana olan sevgim

Anlatabilsin seni ne kadar çok sevdiğimi kalemim

Hafızama taşımaya çalışıyorum.en güzel kelamları

Mısralarıma sarıyorum.gönlümden gelen selamları

İstiyorum ki.okudukça mutluluk süslesin bakışlarını

Ve yüreğimi aydınlatsın.gülen gözlerinin ışıltıları

Ne yapsam susturamıyorum.içimden gelen hevesi

İstiyorumki.aşkımızı soluklansın bu şiirimin nefesi

Bir kenara bırakıyorum.sana yazdığım eski şiirleri

İstedimki.bu akşam bir kez daha kazanayım sevgini

Belki yeterince bulamıyacağım.aradığım sözcükleri

Belki.imla hatası yapacağım.bozacağım kelimeleri

Ama ne olursa olsun canım.koydum bir kere aklıma

Bu akşam yüreğimden en güzel şiiri yazacağım s

Sevgi ile adım adım 

Yürüyorum aşka doğru 

Başka çare bulamadım 

Sürüyorum aşka doğru 

Sevda güzelmiş dediler

Mutluluk için geldiler 

Ayrılık göstermediler

Görüyorum aşka doğru

Yaşıyoruz berrak,

duru

Allahım sen bizi koru 

Aklımda binlerce soru

Soruyorum aşka doğru

Usandım ben saya saya 

Bakmadım haftaya aya

Gündüz hayâl

 gece rüya

Yoruyorum aşka doğru 

Anlayışlar ve gülüşler 

Sarılışlar ve öpüşler 

Bilemezsin nice düşler 

Kuruyorum aşka doğru

Şöyle geriye bak neler kaybettik

Hayal yarım kaldı düş yarım kaldı

Nice taze umutları tükettik

Ayak yarım kaldı baş yarım kaldı

Mutluluğu bir gün olsun görmedi 

Sevenler neden hiç sefa sürmedi

Aka aka hiç bir yola girmedi 

Dolu yarım kaldı boş yarım kaldı

Geçti gitti ömrüm bir rüzgar gibi

Hasret içimizde bir efkâr gibi

Yaşamak , dildeki bir inkâr gibi 

Toprak yarım kaldı taş yarım kaldı

Mutluluk  gülleri takışamadı

Vuslat bizim ile yakışamadı

Gerçek sevda ile bakışamadi 

Gözler yarım kaldı kaş yarım kaldı 

Doğduk nefes aldık ömür göçerken

Zamanın kılıcı günü biçerken 

Göz açıp kapadım hayat geçerken

 Kuru yarım kaldı yaş yarım kaldı

Seni sevmek isterim niye yoksun yanımda

Niye tutamıyorum ellerin nerde senin

Gönül vermek isterim fakat yoksun yanımda 

Bakıp göremiyorum gözlerin nerde senin

Sevgine kul olurum öyle çok severim ki

Böyle bir sevilmek görülmemiştir bil ki

Gönlünde dans ederim halay çekerim sanki 

Hadi beni yaksana közlerin nerde senin

Sevda çekmek zor olur bilmezmiyim bunu ben

Insan her zaman sever sevmeye yoktur neden 

Bir yanı eksik kalır pişmandır her bir  giden 

Hep yokuşa çıkardın düzlerin nerde senin

Bilmem nerde sakladın temiz sevgilerini

Hangi kuytuya koydun en güzel hislerini

Ben nerede bulurum o gizlediklerini 

Seviyorum desene sözlerin nerde senin

Vedayı son ses açıp aşkını kısıyorsun

Yalandan görünüyor sebepsiz küsüyorsun

Ferdaliye cevap ver ne diye susuyorsun 

O duygu yoğunluğun özlerin nerde senin

Kalabalıkta bıraktım lüzumsuzlarımı,

Ben; bana lâzım olanla,

Yanlızlığıma yürüyorum.

Biliyorum, kuru kalabalıklar değil,

Dolu dolu kimsesizliktir ilâcım...

Haykırışlar zincirledim boğazıma,

Azâd edeceğim güne kadar bekliyorum.

Hıçkırıklar düğümledim kursağıma,

Yanlız kalıncaya kadar sabrediyorum...

İstemiyorum; sahte dostlar, yalan aşklar,

Menfî tebessümler, kısır savaşlar...

Hepsini; hepinize hibe ediyorum.

Aranızda bölüşürsünüz.

Ben; kimsesizlerin kimsesine,

Sahipsizlerin sahibine,

Teslim olmaya gidiyorum...

Gitmeyi hiç beceremedim, gitmek mahvetmekti. 

Gidemezdim. 

Birinin anılarını, hayallerini ve umutlarını çalıp, yüzüne o çok yakışan masum tebessümü alıp, gidemezdim. 

Gidecek birinin elbette ki başka bir kalpte yeri vardır. 

Benim yoktu. 

Olsa da asla gitmezdim. 

Gitti. 

En ufak yağmur tanesi, en basit şarkılar canımı yakar oldu. 

Ben yapamadım o yaptı. 

Aklımdan gitmiyordu, bir baktım ki aklım gitti. 

Sevmek gitmek değildir. 

Sevmek sahip olmaktı, kalmaktı. 

Her şeye rağmen kalıp kanayan yaraları sarmaktı. 

Hem söz verip, hem de benliğini verebilmekti. 

Ben yaptım o yapamadı...

Çok merak ediyorsan gel bir bak içimdesin 

İkimiz bir sevdanın aşkla girdiği kınız

Seni gönlümde buldum çünkü sen kalbimdesin 

Seninle mutluluğa yarından da yakınız

Sana demiştim ya ben dayan biraz da sabret

Sevdanın köşkündeyiz sevgimiz sanki servet

Güzel günler geliyor biraz daha gayret et

Seninle mutluluğa yarından da yakınız

Biz ne güzel sevmişiz bu sevdaya meyiliz

Aşktan yana serbestiz asla yasak değiliz 

Bu aşkın tavındayız hiç de uzak değiliz 

Seninle mutluluğa yarından da yakınız

Öyle bir sevdik bizi koparmadi hiç  dünden 

Borç aldık biz sevdayı yaşıyoruz bugünden

Ayrı kalmak çok zordur farkı yoktur sürgünden 

Seninle mutluluğa yarından da yakınız

Bir masal değildi bu kurtarmadık sürgünden 

Öyle bir sevdik bizi  sarmaladı her yönden 

Ne dünden borç almıştık sevdayı ne de bugünden

Seninle mutluluğa yarından da yakınız

Dünya bana karşı çıksa ne yazar!

Sevdiğim yanımda durduktan sonra.

Kalbim tuzakları yıksa ne yazar!

Kader yenisini kurduktan sonra...

Cansız bir bedeni taşıyorum ben,

Sensiz öylesine yaşıyorum ben,

Ölmediğim için şaşıyorum ben,

Hayâlin yürekten vurduktan sonra...

Aşk düşkünü, sevda fukarasıyım,

Hasretinden varla yok arasıyım,

Bir kere "gel" desen, dünden razıyım,

Uçar gelirim, sen sorduktan sonra...

Hevesim hasreti sonlandırmıyor,

Ölen düşlerimi canlandırmıyor,

Umudum bedeni dinlendirmiyor,

Dertlerim ruhumu yorduktan sonra..

Aşk beni hiç bir an terketmez yârim,

Deli fırtınalar, ürkütmez yârim,

Gözlerim kör olsa farketmez yârim,

Kalp gözüyle seni gördükten sonra..

Bağban oldum lâlezara dadandım

Kaktüs bende kaldı gül ise sende

Alev aldım tutuştum da ben yandım

Yangın bende oldu kül ise sende

Hangi yöne dönsem o gül yüzün var

Okuduğum yerde

bir çok sözün var

Her çiçekte neden biraz hüzün var

Keder bende oldu yol ise sende

Topladım ne varsa anılarımı

Senle yaşadığım zamanlarımı

Hatırlar yanarım amanlarımı

Acı bana kaldı bal ise sende

Her yerde mutluluk sevene kalsa

Her gelen sevgiden bir parça alsa

Sevda bir ağaçsa Vuslat bir dalsa

Ağaç bende kaldı dal ise sende

Yıllarca boğuşt,um felaket ile

Ruhum tanışnadı sefalet ile

Renkleri bolüştük adalet ile

Kara bende kaldı al ise sende

Çok uzak yerlerde arama sakın

Bir nefes arası sevgi dediğin 

Hasretin saçlarını tarama sakın

Sevdanın darası  sevgi dediğin

Gönūl kelebeğin aşka konarsa

Hayat tepsisinde sevda sunarsa

Gurbet ayazında duygun donarsa

Beyazın karası sevgi dediğin

Aşk bazı gönūlde bitmez sancıysa

Hasretin kıvamı zehir,acıysa

Gece gūn ışığına bir yabancıysa

Işte "tam burası"sevgi dediğin 

Sabah, sana olsun uyanışlarım

Gözlerine değen ilk bakışlarım 

Bahara dönerse kara kışlarım,

Yeşil hatırası sevgi dediğin

Mavi denir umutların rengine 

Dūşmese de bazen dengi,dengine

Aşk atını mahmuzlayıp engine

Vuslata varası sevgi dediğin

Iki can bedende buluşamazsa

Engel çıkıp yárine ulaşamazsa

Sevip,sevdiğine kavuşamazsa

Olur, ruh yarası sevgi dediğin

Zamanın ardına vuslat eklemek

Hayat heybesine umut yūklemek

Gelmeyeni bir ömūr boyu beklemek

've "sabır narası" sevgi dediğin