Emel Topal

Eski Türklerde İslamiyetten önce dünyanın tam ortasında bir Akçam ağacı olduğuna inanılıyordu.

Aralık ayının yirmi biri gecelerin kısalıp günlerin uzamaya başladığı gün, güneşin yeniden doğuşu kutlanırdı. Akçam ağacının altına yapılan dualar Tanrı'ya gitsin diye hediyeler konulurdu. Temiz elbiseler giyilir, kutlamalar yapılırdı. Yeni yıldan beklentilerini belirtmek için Akçam ağacının dallarına rengarenk kurdeleler bağlanırdı.

Güneşin yeniden doğuşunu kutlamak için yapılan bu etkinlikler, Türklerde başka milletlere geçmiştir. Dolayısıyla yılbaşı kutlamaları ne hiristiyan geleneği ne Yahudi geleneği ne de başka bir dine ya da millete ait değildir. Aksine bize ait bir gelenektir.

Güneşin zaferinin, yeniden doğuşunun simgesi olan NARDUGAN BAYRAMI kutlu olsun. Bizlere güzellikler getirsin.

Bilir misin?

Sen bilir misin sensizliğin zehirden acı,

Ölümden beter olduğunu,

Bilir misin mutluluğu gözlerinde bulduğumu,

Yokluğunun zehir, varlığının panzehir olduğunu?

Bilmiyorsun gidişinle yüreğimden vurduğunu,

Sözlerini hançer gibi kalbime soktuğunu,

Göremezsin ardında bıraktığın ruhsuz ruhu,

Anlayamazsın büyük eserin garip kulu.

Şimdi bıraktığın zehri çekiyorum içime,

Seni gömdüm yüreğimin en derinine,

Bu bedeni Emel zannedip seslenme,

Gurur duy bıraktığın o büyük eserinle.

Önce dağ oldun, heybetle durdun arkamda,

Çınar ağacım oldun, yaslandım sana,

Limanım oldun, sığındım her fırtınada,

Yıktın, yaktın, boğdun sonra kaldım altında.

Antalya'da çalıştığı iş yerindeki genç kadını evine bırakma bahanesiyle başka bir yere götürüp saatlerce tecavüz eden bir şerefsiz için ceza ne olmalı?

Antalya'da yaşanan bu iğrenç olayda bir çocuk annesi genç kadına saatlerce tecavüz ediliyor ve genç kadın engelli duruma geliyor. Peki o kadını bu hale getirene ne oluyor? İçinizden çok şeyler geçirdiğinizi biliyorum ancak düşündüğünüz şeyler olmuyor. Adli kontrol şartı ile serbest kalıyor. Şaka gibi ama gerçek.

Bu kararı veren hakimlerin bir yakınının başına gelmiş olsaydı bu olay yine aynı kararı verirler miydi çok merak ediyorum. Buna benzer çok davaya tanık olduk bu güzel ülkede. Başka ülkelerde yaşanmış olsa bu olay acaba sanık için nasıl verilirdi bunu da merak ediyorum. Serbest kalmayacağını adım kadar iyi biliyorum. Benim çocukluğumda tecavüz eden hapse muhakkak girerdi ve o şerefsizce bir de hapishanedekiler şişleyerek ceza verirdi. Şimdi tek cezayı tecavüze uğrayan ve mağdur olan kadın çekiyor.

Bu ve benzeri olaylarda adaletsizlik olmadığını görüyoruz. Ve ben soruyorum: "Adalete güvenemeyeceksek kime güveneceğiz?" Ben bir kadın olarak sokağa çıkmaya korkuyorum. Kendimi güvende hissetmiyorum. Başıma kötü bir şey gelirse beni koruyacak bir adalet olduğuna inanmıyorum.

Bizi Adalet korumayacaksa kim koruyacak?

Engel ne demektir? Ne için engel, kime ve neye engel? Engelliler günü ya da haftasının amacı ne? Engelli vatandaşları hatırlamak için mi var bu günler, biz sizi düşünüyoruz, yılda bir gün ya da bir hafta sizi hatırlıyoruz demek için mi?

Her yıl 3 Aralık günü Engelliler günü olarak geçiyor. Yılda bir gün engelli vatandaşlar ile bir etkinlik yapmak onları çok mu mutlu ediyor? Geri kalan zamanda sorunlarını dinliyor muyuz?

Fiziksel engel, engel değil. Asıl engel vicdanlardaki engel, asıl engel yüreklerdeki engel! Yüreklerdeki engel, her şeye engel. Yürekte engel varsa vicdanda da engel oluyor, ahlakta, edepte, erdemdir de engel oluyor. Elinde, ayağında engel olan kişiler, öyle güzel işlere imza atarken yürekte engeli olan insanlar ise kendi çıkarları uğruna bir an bile düşünmeden yoluna çıkan kişilerin kuyusunu kazıyor, insanlara iftira atmaktan çekinmiyor.

Engel durumu olmadığı halde devletten engelli maaşı ya da çocukları bakım parası alsın diye kendini engelli gösteren engellilere ne demek gerekir? Kimi engelli maaşı için kendisini Deli yerine koyuyor kimi kilosunu bahane edip yerinden kalkamıyor numaraları yapıyor, kimi çocuğu ilkokulda ders çalışmasına fırsat vermeyip evladının şemasında problem varmış gibi gösteriyor. Sonra bu ahlaksızlıra engelli maaşı bağlanıyor. Bunları muayene eden doktorlar bu şeref yoksunu insanların oyunlarını nasıl anlamıyor, ben de buna anlam veremiyorum.

Gerçek anlamda fiziksel engeli olan insanlar tanıdım. Pırlanta değerinde, engelini kabul etmeyen, başarıya ulaşmak için engelini hiçe sayıp pes etmeyen ve en önemlisi yüreğinde sevgi taşıyan, vicdanlı insanlar. Kendisi gibi engeli olup yaşamak istemeyen, isyan edenlere, örnek olmaya çalışan gençler tanıdım. Benim de engelim var ama mutlu olmama engel değil diye başarısıyla çığlık atan. Ve ben bu güzel insanlara engelli demiyorum, demeyeceğim. O kadar güzel insanlar ki onlar, tek engeli belki de düşüncesiz davranan, düşüncesiz konuşan bizleriz. Kaldırımlarda görme engelli vatandaslar için yapılan sarı bölgelerde sağlıklı insanlar düşüp ayağını kırarken, göremeyenler nasıl rehber olabilir? Bu sadece küçük bir örnek çünkü asıl engel düşüncelerimizde.

Fiziksel engeli olan merhametli, yüce gönüllü güzel insanlar, mutlu olmak için çok sebep var dünyada. Siz yeter ki gönlünüze engel koymayın.

"Öğretmenler, yeni nesil sizin eserinizdir" diyen Gazi Mustafa Kemal Atatürk, öğretmenlik mesleğinin ne kadar önemli olduğunu vurgulamıştır. Yeni nesil öğretmenlerin çünkü doktoru yetiştiren de mühendisi yetiştiren de öğretmendir. İşçiyi, memuru, avukatı, hakimi, hemşireyi, rehberi, imamı yetiştiren de yine öğretmendir. Bu nedenle tüm mesleklerin üzerinde tutmuştur öğretmenliği Atatürk.

İzmir Küçükyalı Mesleki ve Teknik Anadolu lisesi öğrencileri, öğretmenlerine minnet duygularını gösterebilmek için okuldaki her öğretmeni için akrostiş türde şiir yazmışlar ve bu şiirlerini tiyatro havasında öğretmenlerine sunmuşlardır. Öğretmenler kendi şiirleri okunurken duygusal anlar yaşamışlardır. Öğrencilerinin sanat konusundaki başarılarından dolayı gurur duyan öğretmenler, sunum sonrasında her öğrenciyi ayrı ayrı tebrik etmişlerdir. Okul Müdürü Nuray ÇEŞMECİ ve öğretmenler günü kutlama programından sorunlu Müdür Yardımcısı Zeynep ÜNLÜ, öğrencileri kutlayarak duydukları gururu dile getirmişlerdir. Yapılan etkinliğin tam da Öğretmenler gününe yakışır olduğunu söyleyerek başarı dileklerinde bulunmuşlardır.

Sanatçıyı yetiştiren de öğretmendir ve öğretmenin yaptığı iş en büyük sanattır.

Atatürk'ün başöğretmen olarak kabul edildiği 24 Kasım günü ülkemizde her yıl öğretmenler günü olarak kutlanır. Okullarda bu özel günü kutlamak için farklı etkinlikler yapılır. Bu şekilde öğretmenlere olan minnetimiz dile getirilir.

İzmir Küçükyalı Mesleki ve Teknik Anadolu lisesinde bu yıl her zamankinden farklı bir etkinlik yapıldı. "O Ses Küçükyalı", sadece öğretmenlerin katıldığı bir ses yarışması. Jüri üyeleri de yine aynı okulun öğretmenlerinden Zeynep ÜNLÜ, ayni zamanda gazetemiz köşe yazarlarından Emel TOPAL ve Funda KAYA idi. Çok iddialı bir yarışma oldu ve okulun emekli ve çalışan öğretmenleri keyifli anlar yaşadılar. Jüri üyeleri yarışmacıları kendi ekibine almak için değişik vaatlerde bulundular. Gazetemiz köşe yazarı Emel TOPAL, yarışmacılardan Hakan ARSLAN ve Yalçın KARADENİZ 'i ekibine almayı başardı. Peki bu yarışmacılar kim?

Hakan ARSLAN

İzmir doğumlu. Eğitim hayatını İzmit'te tamamlamış. Lise yıllarında Türk Sanat Müziği korolarında şarkı söylemiş. Üniversite eğitiminden sonra Bilişim Teknolojileri öğretmeni olarak göreve başlamış. Halen İzmir Küçükyalı Mesleki ve Teknik Anadolu lisesinde görevine devam eden Hakan ARSLAN, Tuba ARSLAN ile evli ve iki çocuk babası. Sanat hayatında başarılar diliyoruz.

Yalçın KARADENİZ

Giresun doğumlu olan sanatçı adayımız Karadeniz'in bağrından koparak Coğrafya öğretmeni olmuş ve mesleğini yıllardır severek yapmaktadır. İzmir Küçükyalı Mesleki ve Teknik Anadolu lisesinde Coğrafya öğretmeni ve Müdür yardımcısı olarak görev yapan Yalçın KARADENİZ, Canan KARADENİZ ile evli olup iki çocuk babasıdır. Arkadaşımıza sanat hayatında başarılar dileriz

Kimsenin iki dudağı arasında değil kaderim,

Kendi geleceğimi yalnızca ben çizerim,

Eşimi de işimi de sadece ben seçerim,

Demokrasi var, başka ne isterim 

Yapamazlar, bir adamin bilmem kaçıncı karısı,

Hem kariyer yaparım, hem olurum çocuklarımın anası,

Atatürk'ten almışım seçme ve seçilme hakkını,

Demokrasi var, yok ki bundan gayrısı.

İstersem yönetirim, iş yerinde herkesi,

Öğretmen olur, öğretirim çocuklara bilgiyi,

Hakim olur dağıtırım herkese adaleti,

Unutma Türk kadını, en güzel rejim demokrasi.

Ben de varım diyorum her şeyde ve her yerde,

Tek başına mücadele gücü var bizde elbette,

Sesimiz çıkıyorsa şayet, borçluyuz Atatürk'e,

Sahip çık arkadaşım, Cumhuriyet ve demokrasine.

Kasım'da aşk başkadır diyor birçok insan. Çünkü Atamızı hatırlatır diyorlar. Atatürk ruhumuza işler ilmek ilmek. İşlerken içimize biraz da hüzün Katar.

Kasımlarda ağlamak yakışmaz bize. Ağlamanın faydası yok ne de olsa kimselere. Savaşmak zorundayız her daim cehaletle. Cahiller kadar cesur olmazsak gidebilir miyiz ileriye?

Atamızı anacağız her yıl olduğu gibi yine bir 10 Kasım günü. Onu anlayarak yad edeceğiz bu günümüzü. Bıraktığı ilkelerle vatan için çalışacağız, tutacağız sözümüzü. Mustafa Kemal'i anlamak, onun bıraktığı emanete sahip çıkmak değil mi? Ağlayıp tembellik yapmamıza en çok Atamız karşı çıkmaz mı? O halde ozellikle gençlere düşen rehavete düşmek değil, onun çizdiği yolda durmadan çalışıp ilerlemek değil mi?

Hiçbir millete kısmet olmamış böyle bir lider. Bizlere ilimden, bilimden, fenden ayrılmamak düşer. Vatan bizden güzellikler bekler. Ve bu vatanın geleceği size emanet gençler.

Norveç'te "Atatürk gibi düşünmek" deyimi vardır. Zor durumda olduğunda kullanılan bir deyimdir. Atatürk'e göre her sorunun mutlaka bir çözümü vardır ve sadece bilinmiyordur. Bize düşen o çözümü bulmak ve uygulamaktır. En zor şartlarda bu deyimi hatırlamak bize ilaç gibi gelecektir. Refah Türkiye için hepimizin üzerine düşeni yapması zorunludur.

Saygı ve rahmetle bir kez daha Atamı yad ederken üzerime düşen ne varsa yapacağıma söz veriyorum. NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE!

Öyle bir destan yazki küçüğüm,

Her dizesinden kahramanlık akan,

Açlığa, susuzluğa aldırmadan,

Özgürlük uğruna cepheye koşanları anlatan.

Öyle bir destan yazki çocuğum,

Her kelimesi kahramanlık kokan,

De ki! Kara Fatma, Şerife Bacı ve niceleri,

Canlarını bir an bile düşünmedi.

Kimi yeni doğmuş bebeğini bıraktı kundakta,

Kimi bebeğinin kundağını sardı cephane etrafına,

Kimi son lokmasını verdi, aç kalma pahasına.

Hepsi güle oynaya gitti düşmana hücuma.

Öyle bir destan yazki evladım,

Kahramanlik akıtsın tüm dizeler,

Tüyü bitmemiş liseli öğrenciler,

Bağımsızlık yolunda ölüme gittiler.

Öyle bir destan yazki küçüğüm,

Samsun'da başlasın ilk dizesi,

Adım adım dolaşsın her bir cepheyi,

Anlatsın bağımsızlık uğruna göğsünü siper edenleri,

Anlatsın düğüne gider gibi ölüme gittiklerini.

Sen bırak destan yazmayı, ilerlet bu Vatan'ı,

Atalarımız kanıyla yazdı büyük destanı,

Sana sadece emanete sahip çıkmak kaldı,

Sen destan yazma, layık ol destan yazanlara.

Emel Yopal

29 Ekim 2025

İzmir

Milli mücadele çok büyük zorluklarla verildi. İlkokul sıralarında anlatılmaya başladı o yıllarda çekilen acılar, ızdıraplar. Ancak derste anlatılanlardan çok daha fazlası o yıllarda verilen mücadele.

Harap düşmüş bir millet, yokluk, sefalet bir taraftan, düşman askerlerinin yurdun her bir köşesini işgal etmesi diğer taraftan. Savaşlarda şehit düşen babalar, kardeşler, evlatlar ve en önemlisi tükenmiş umutlar. Kendi yurdunda yabancı muamelesi gören bir millet. Oysa birilerinin emrinde olmak bu milletin kanında yok.

Biri çıktı bu yaşananlara isyan eden. Dedi ki; "Özgürlük bizim karakterimizdir". Ölmeyi emretti esir yaşamaya razı olmayan millete. Açlık vardı, yoksulluk vardı. Ne top vardı düşmana atılacak ne de tüfek, ne de ayakta duracak kadar aşı kalmıştı. Her şeye rağmen arkasında durdular bu cesur adamın. Güvendi koca yürekli dev adam milletine, millet de bu dev adamın yüreğine. Kendi ülkesinde esir olmaktansa şerefiyle ölmeyi seçti millet köylüsüyle, şehirlisiyle, kadınıyla, erkeğiyle.

Yokluklar içinde başladı milli mücadele. Yeri geldi aç kaldı Mehmetçik, yeri geldi uykusuz. Bir lokma kuru ekmeğini paylaştı vatandaş Mehmetçik ile, özgürlük hayalleri ile. Ne şehitler verildi bu uğurda. Tüyü bitmemiş çocuklar, tek bir mermi sıkamadan sonsuzluğa uçtular. Hepsinin yüzünde gülümseme vardı çünkü inanmışlardı kurtuluşa. Hiç düşünmeden Süper etmişlerdi göğüslerini genç liseliler.

Çekilen acılar karşılıksız kalmadı, zaferle taçlandı. Ve Cumhuriyet ilan edildi. Mustafa Kemal Atatürk bir an tereddüt etmedi İstiklal yolunda yürümekten. Atatürk ve bu güzel ülke için mücadele edenler bize bu günümüzü hediye ettiler. Bizim onlara çok borcumuz var. Ne yaparsak yapalım ödenmesi imkansız bir borç. İşte o yüzden çok çalışmamız gerekiyor. Onların emanetine sahip çıkmak bizim en büyük görevimiz.

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE!