AYFER KILIÇ

Sen benim canım sen benim hayatım

Sen benim dünyam oldun

Peki bu gidişler

Neden…

Neden beni yalnız bırakmak

Neden benim yıkılışım

Benim yok oluşum oldun

Şu an nefes alamıyorum

Ve……

Hiçbir yere sığamıyorum

Durduramıyorum gözyaşlarımı

Boğazım düğümleniyor

Her kelime her lokma

Artık dayanamıyorum

Yalnızdım yine yalnız kaldım

Beni sensiz koydun ya

Canımı da aldın gittin benden

Bu kadar kolay mıydı

Gelip alıştırıp kendine

Sonrada bırakıp gitmek

Sen gittin ya canım gitti

Nefesim gitti

Hayatım gitti ışığım gitti

Ne olur anla beni

Sana sitem değil bu kelimelerim

Sadece duramıyorum yerimde

Duygularım bunlar

Af et beni ne olur

Hiçbir kelime hiçbir söz

Dindiremiyor içimdeki bu acıyı

Bunu bil yeter

Ve ben ….

Seni seviyorum

19.02.2013

 SAPANCA / SAKARYA

AYFER KILIÇ

 Sen benim canım sen benim hayatım

Sen benim dünyam oldun

Peki bu gidişler

Neden

Neden beni yalnız bırakmak

Neden benim yıkılışım

Benim yok oluşum oldun Şu an nefes alamıyorum

Ve

Hiçbir yere sığamıyorum

Durduramıyorum gözyaşlarımı

Boğazım düğümleniyor

Her kelime her lokma

Artık dayanamıyorum

Yalnızdım yine yalnız kaldım

Beni sensiz koydun ya

Canımı da aldın gittin benden

Bu kadar kolay mıydı

Gelip alıştırıp kendine

Sonrada bırakıp gitmek Sen gittin ya canım gitti

Nefesim gitti

Hayatım gitti ışığım gitti

Ne olur anla beni

Sana sitem değil bu kelimelerim

Sadece duramıyorum yerimde

Duygularım bunlar

Af et beni ne olur

Hiçbir kelime hiçbir söz

Dindiremiyor içimdeki bu acıyı

Bunu bil yeter

Ve ben

Seni seviyorum

AYFER KILIÇ

 SAPANCA / SAKARYA

AYFER KILIÇ

Issız gecelerin karanlığında

Anılarla başbaşa kaldığımda

Resmine bakıpta ağladığımda

Binbir özlem ile seni çağırdığımda

Mahküm ettin beni boyun bükmeye

Alıştım dertlerle sürüklenmeye

Baş ucuma gelirde beklersin diye

Ölüm döşeğinde seni çağırdım

Yağmurlar altında ıslanırken

Kuruyan ağaçlar yaprak dökerken

Aşkının hasreti beni yakarken

Her mevsim dönüşü

SENİ ÇAĞIRDIM

AYFER KILIÇ

Yine bir sancı var bu akşam yüreğimde

sözlerimde sitem gözlerimde hüzün

yılan hikayesine döndü bu aşk

Birtanem.......

Yine yanlızlık var her defasında

Olduğu gibi,

Güller mevsiminde açar,

Mevsiminde solar

Şimdi nerede bir sevdalı görsem

ilk önce aklıma sen.

Bedenimde bir sancı

kaybolan gençliğimemi,

sensizliğimemi yansam

sen benim kaderim

Hayat arkadaşımsın

Ömrümü uğruna

Harcadığım tek varlıksın

Sen varya sen.

İşte beni tek yakansın

Aşkınla yandım

Hergün biraz daha öldüm

Bu bedende.....

Sen gidince

Çiçekler açmaz oldu

Gönlümde

Her yanım acı

Her yanım keder dolu

Gözlerimden

Damla yaş kan oldu

Gönlüme aktı.

Meğer ne zormuş

Ne boşmuş dünya

Sen yokken.

Şimdi hangi gönülde

Gülüş oldun

Söyle ey sevgilim

Benim gülüşlerimi alıp

Götürürken.

Sen nasıl güldün

Nasıl mutlu oldun

Bilmiyorum ama

Ben seni öylesine değil

Ölesiye sevdim

Sen yokken mutluluk

Bana haram,

Sen yoksan dünya bile

Yok gözümde

Talan evim yurdum talan

Ben anladımki

Bu dünyada herşey yalan

Sen gittin ben bittim sen gidince

AYFER KILIÇ

19.02.2013

SAPANCA / SAKARYA

Dün akşam bir rüya gördüm

Yemyeşil bir orman ve deniz

Yakmıştı mangalı elinde maşa

Kurmuştuk masayı

Donatmıştık,

Her yanı

Ağaca bağlı bir salıncak

Oturmuş sallanıyor bir

Küçük bir

Yumurcak

Sordum sana kim bu çocuk diye

Dedin ki asumanımız o yumurcak

Tuttun elimden sarıldın bana

Şükürler olsun ALLAHIMA

Bitmesin bu mutluluk hiçbir zaman

Uyandım ki bir rüyaymış meğer

Bitmeseydi bu rüya

Gerçek olsaydı keşke

Derin bir hüzün sardı her yanımı

Sanki dünyam yıkıldı

AYFER KILIÇ

05.03.2014

İSTANBUL

Dokunsalar ağlayacağım bir ömür boyu...!

Ve değseler hüznüme döküleceğim parça parça...!

Bir anlık değil boğulduğum bilinmezlik...

Acısı çıkıyor sustuklarımın,

OYSA GÖRÜNÜRDE İYİYİM BEN

Ayfer kılıç

ÖMÜR KELEBEK.E

GECE YARISI

CAN DOSTUM ÖMÜR KELEBEK..E

VAKİT BİR HAYLİ İLERLEMİŞ

BEN ALANYA.İNCE KUM MEVKİNDE

GECENİN HUZUR VEREN SESİZLİGİNDE

KİMSELER YOK SOKAKLARDA

DENİZ DALGALARI

BİR KAÇ ARABA SESLERİ

VE SOKAK LAMBALARINDAN BAŞKA

GECENİN HUZUR VEREN SESSİZLİGİNDE

BEN DEVRİYEDE

GÖZLERİM UYKUYA YENİK DÜŞMEK ÜZERE

VE...........................

BEN SENİ DÜŞÜNÜYORUM O....ELA GÖZLERİNİ

BEN SENİ DÜŞÜNÜYORUM.......

BİRDE KENDİMİ

ALİ DUYSAK

Gözlerim yaz yağmuru

Yüreğimde binbir soru

Görürseniz eğer onu

Sakın bir şey söylemeyin

Mutlu bilsin her günümü

Söyleyin hep güldüğümü

Yavaş yavaş öldüğümü

Sakın ona söylemeyin

Şarkılara küstüğümü

Kadehleri kırdığımı

Boynum bükük gezdiğimi

Sakın ona söylemeyin

Söylemeyin onu özlediğimi

Deli gibi sevdiğimi

Yavaş yavaş öldüğümü

Sakın ona söylemeyin

AYFER KILIÇ

Çanakkale harbinin devam ettiği günlerde bir Ramazan arefesiydi. Cephe kumandanı Vehip Paşa 9. Tümenin genç imamını çağırarak mahzun bir şekilde istemeye istemeye şöyle dedi:

- Hafız! Yarın Ramazan Bayramı. Asker toplu olarak bayram namazı kılmak istiyor. Ne dediysem, vazgeçiremedim. Ancak böyle bir şey pek tehlikeli, yani düşmanın arayıp bulamayacağı toplu bir imha fırsatı olur. Münasip bir dille bunu etrafa sen anlatıver!...

İmam Efendi, Paşanın yanında henüz ayrılmıştı ki karşısında nur yüzlü bir zat çıktı ve:

- Oğlum sakın ola askerlere bir şey söyleme, gün ola hayr ola. Allah ne derse öyle olur, dedi.

Ertesi sabah herkesi hayrette bırakan ilahi bir tecelli yaşandı. Gökten hevenk hevenk bulutlar indi ve gönlü Allah'a kulluk aşkıyla dopdolu olan mü'min askerlerin üzerini kapladı. Onları dürbünle gözleyen düşman kuvvetleri artık bembeyaz bulutlardan başka bir şey göremez oldu. O sabah bambaşka ve manevi bir heyecan içinde kılınan bayram namazında alınan gür tekbirler dalga dalga semaya yükseliyordu. Nur yüzlü ihtiyar zat Fetih Suresi'nden bir kısım ayetleri tilavet ederken askerlerin gönüllerinden taşan kelime-i tevhid sesleri birer iman sayihası halinde düşman saflarından bile duyulmakta idi. İşte bu esnada İngiliz kuvvetleri arasında büyük bir kargaşa baş gösterdi. Zira çeşitli İngiliz sömürgelerinden kandırılarak toplanıp getirilmiş bulunan bir kısım Müslüman askerler yine kendileri gibi Müslüman bir toplulukla savaştıklarını, işittikleri tekbir ve tevhid seslerinden anlamış ve bunun üzerine isyan etmişlerdi. Ne yapacağını şaşıran zalim İngilizler, onların bir kısmını kurşuna dizdi. Diğerlerini de alelacele cephe gerisine çekmek zorunda kaldılar.